Silang Naging Kasiping sa Panimdim

The Love Poems of Ariel Valerio

Luwal ng Internet

Kasimbilis ng connection speed
ang pagbagsak ng mga salitang
pag-ibig, pagmamahal
sa bawat kable ng internet
pero pagkatapos ng aybol o SEB
hinuhubad ang mga anyo
at idinadakdak sa basurahan
ng banyo sa motel
upang magbanyuhay
sa bagong imbentong pangalan.
Kailangan kasing makarami.
Presyong pakyawan
sa palengke ng laman.

Paghupa ng Libog

Paghupa ng libog
tulad ng isang bagyo,
nagtumba ang mga puno
sa kalsada
nagkalat ang mga dahon
lagas at sariwa
at parang sinabunutang bulbol
ang damuhan.

Kaya sinusuhayan ko
ang damdaming kubo
bago sumugba sa ulan.

Baunin Mo ang Iyong mga Luha

Sa iyong pagkalimot ngayon
Sa inang naghihingalong
Tumatawag sa iyong pangalan,
Baunin mo pati ang iyong luha
Sa kanyang pagpanaw.

Aanhin mong lahat ng lupaing
Ipinakikipagpatayanan
Binubuhusan ng dagat ng salapi
Gayong sandakot na abo lang
Ang isang tao pagkasunog
Sa krematoryum?

Mabibili ba ng lahat mong salapi
Ang ngiti sa inang nagbabaka-sakaling
Mabuhay pa nang kaunti
Upang makausal ng dalangin
Sa mga supling na winatak-watak
Ng sarisariling tatak ng pagkaganid?

Sa iyo nang lahat ng nasa akin
Maging ang magiging mga darating
Huwag mo lang ibilibid ang pisi
Ngayon sa sariling leeg
Habang nagkakait, nagkakait
Sa inang may dakilang awit
Kapag ang mga mata'y
Tuluyang pumikit.

Hindi kapalit ng lahat ng rangya
Ang sansaglit na ligamgam
Ng haplos sa iyong mukha
Ng mga palad na habambuhay
Sa iyong nagpala.

Walang silbi ang mga luha
Kung sa kamatayan pumapatak.

Matapos Akong Mamatay

Lumilipas lahat:
Ang mga taong umaba sa akin,
Ang mga taong naaba sa akin;
Ang mga pag-ibig na ngumiti at lumisan,
Ang mga pagmamahal na humanggan;
Silang dinakila ngunit di nakilala,
Silang di nakilala ngunit dinakila.
Lahat-lahat ay lumilipas
Tulad ng mga orkidyas
Na napigtal din sa mga tangkay
Ngayong madaling-araw
Dito sa hardin habang naghuhukay
Ako ng lupang tatamnan
Ng mga punong mabubuhay
Matapos akong mamatay.

Rebelyon sa Pabilyon

"Dapat palitan ang korap na gobyernong ito!"

-- Isang Sundalong Pilipino


Saan nga ba mapupunta
ang protesta ng mga aktibista
kung idaraos sa persklas na pabilyon
at ibobrodkas sa midya?

Wala ni anino ng kritikal na masang
dalawang beses sumakop sa EDSA.

Nasaan ang mga rosaryo't bulaklak,
ang mga ngiti, dasal at palakpak?

Nasaan ang taimtim na pag-ibig?

Umasik ang takipsilim
sa isahang-panig na putukang
umalingawngaw sa hotel.
Parang baboy na itinali
ang midyamen at obispo
matapos magsiwalat ng hinaing
laban sa tusong gobyerno.

Pagkalabas sa piitan
ng mga nagsipaghimutok
balik sa dating gawi
ang ikot ng mundo.

Kaysaklap!

Korap man ang gobyernong ito, sundalo,
tiyak namang di maiguguho
ng isang rebelyon lang sa pabilyon.

Sa Muling Panonood ng Forrest Gump

Masinop, madulas, makinis:
sadyang ganyan ang pelikula
sa pananaw ng isang bayaning mangmang.

Samantala, narito tayong nanonood:
kinakatas ang tubig-alat sa mga mata
binato-balani ng mahika ng makina.

Matabil na Kagat-labi

Kapag nahuli kitang nakatitig sa akin
Di ko ibubulsa ang mga bituin
O susungkitin ang buwan sa pisngi
Titiklupin ko lang ang mga palad
Sa kumakatal kong kandungan
Habang nagnanakaw ng silip
Sa iyong nasang lumulusaw sa aking dila
Nagpapatahip sa dibdib kong hinihigop
Ng matabil mong kagat-labi.

Huwag mo akong ampunin
Sa palasyo ng mga gunitang
Pupunitin din pagsikat ng araw.

Sorry it didn't work out

Hi. This is the qmail-send program at yahoo.com.I'm afraid I wasn't able to deliver your message to the following addresses.This is a permanent error; I've given up. Sorry it didn't work out.

-- Yahoo Autobot



Ikinalulungkot kong hindi nagtagpo
ang mga alon sa ating mga puso.

Ang mga Barya ni Emily Padilla

Ihinatid sa aming tarangkahan isang umaga ng Sabado ang apat na pirasong lilibuhing masinop na nakakubli sa loob ng humahalimuyak na sobre mula sa kaklase noong hayskul na tanyag na ngayong abogada at negosyante ng mga alahas sa probinsiya.

Pagkaalis ng naghatid -- isang dati ring kaklase mula pa noong elementarya na naging hipag ng nagpadala -- na hindi na nakuhang bumaba sa van dahil nagmamaneho pa habang kinukulit ng bunsong anak, dumating naman ang text na humihingi ng paumanhin sa kaunting halagang naimbag sa panahon ng aking kagipitan.

Habang minamasdan ang apat na pirasong papel na lumatag sa aking mga palad, namasa ang aking mga mata at tahimik na dumaloy ang luha hanggang mabasa pati ang kuwelyo ng suot kong kamisetang puti.

Sa tatlong dekada ng aming pagkakakilala, hindi ako tumanong minsan man sa kanila sukdulang lakarin balikan mula kasera hanggang eskuwela para matapos ang kurso sa Diliman.

Subalit nang Sabadong iyong nakabingit ang buhay ng sariling ina sa ospital at nasimot na hanggang sensilyo sa bulsa, ipinagparaya ko na ang anumang pagmamalaking natitira sa aking dibdib upang makatawid siya sa disgrasya.

Sa aking paghalik sa lupa, doon ko nakita ang aking pinag-ugatan at ang bukal ng pagmamahal mula sa mga kababatang kay tagal kong ipinagkait sa sarili.

Sapat na iyon sa akin

Mahal ko:

Sapat na sa aking nasaling mo ang aking damdamin sa minsan nating pagniniig.

Hindi naman natin ito kailangang ulit-ulitin, tila mga hibang na ipinaghahampasan ang mga aligagang katawang-lupa sa apat na panig ng silid, upang matuklasan ang bukal ng hiwagang nagpapasarap sa bawat pagtatalik.

Wala sa pagpusitsit ng sariwang punlay ang mga himaymay ng pag-ibig. Wala sa bawat haplos ng sutlang palad mong apoy na dumarang sa aking balat hanggang matupok natin ang yutang pintig ng mga sandali. Wala sa pilantik ng mga titig habang magkadikit ang ating mga mukha at malapit nang maglapat ang nagbabagang mga labi.

Hindi ko natagpuan ang hiwaga sa mga larawan ng pag-ibig na ito maliban sa mga titis na nilipad ng hangin sa kawalan.

Tulad mo rin marahil, hindi ko pa rin natatagpuan ang hiwaga ng pag-ibig.

Subalit tiyak akong hindi ito nakapinid sa silid ng ating mga nasa.

Kung saan man ito matatagpuan, hinihiling kong palayain muna natin ang isa't isa upang patuloy na maglakbay sa napakaikling buhay upang tuklasin ang hiwaga ng pagmamahal.

Sapat na sa aking minsang tayong nagsiping.

Ako

Kung Tulad Lang Sana ng Hard Disk

Memorya:
mga bahagi ng buhay
na ikiniskis sa malinis na hard disk
hanggang magdikit-dikit ang files
at idefrag, bawasan, ireformat.

Kung ganito lang sana kadali
magbura ng mga gunita
hindi ko na ipaghahampasan pa
sa apat na sulok ng silid
ang sariling ulong punong-puno
ng iyong tinig ng tinapos na pag-ibig.

Kung tulad lang sana ng hard disk
ang aking dibdib, kaya ko nang magmahal
sanlibo mong ulit matapos maalis
ang nakazip mong mga halik upang malimutan
ang lahat ng sakit.

Karnabal ng mga Karibal

Buhol-buhol ang mga relasyon
parang butil ng sampung rosaryong
nabalibid sa leeg ng rebulto
hanggang di na makita ang puno't dulo
ng bawat abaginoongmaria at misteryo:
dating kalaguyo ni Jose si Almira
pero kinakasama ngayon ni Jose si Pepe
at dating kasintahan ni Pepe si Almira
habang dumadalaw-dalaw siya kay Perla
samantalang dating kagustuhan ni Perla
si Jose na kalaguyo dati ni Almira.
Kung nahihilo ka sa hilera
ng mga pangala't katawagan
tumawa na lang nang tumawa
sa piling ng sariling mahal.

Hindi na natutulog ang mga gabi

Hindi na natutulog
ang mga gabi.

Dito sa baybay,
walang humpay ang hampas
ng mga alon sa batuhan.

Ayaw pumikit ng mga bituin
at mulagat lagi ang buwan
habang minamasdan ang marahang
paglubog ng iyong larawan.

Nakabibingi ang koro ng mga kuliglig
na sumasalit-salit sa pagaspas ng hangin
at lagaslas ng mga bula sa aking talampakang
nakalawlaw sa gilid ng isang bangka
habang naghahalikan ang tubig at buwan
sa malayong panginoring kinaiingitan
ng mga mata kong kukurap-kurap na lang
sa paghihintay lunukin ng dagat
ang iyong larawan.
Sa katahimikan, biglang lulutang
ang tinig mong tumatawag
sa aking pangalan, humahagikgik
na pinapahid ng dila
ang mga alaala.

Ngunit lulubog-lilitaw sa tubig-alat
ang kislap ng iyong mga matang
ayaw tumigil nang pagkutitap sa dilim,
ang mga labi mong posporong
umiigkas sa kilapsaw ng mga alon,
ang iyong mga daliring nanunurot
sa aking dibdib. Oo, kasalanan ko
ang umibig nang walang iniwan para sa sarili
maliban sa bakas ng iyong mga halik
sa aking pisngi, sa aking leeg, sa aking dibdib
maliban sa ilang hibla ng buhok na nalagas
at ihinatid ng hangin sa aking mga palad
maliban sa malalalim na gasgas sa aking gunitang
hindi kayang tangayin ng alon sa pampang
hindi kayang lunurin ng uliuli sa dagat
hindi kayang ilibing ng mga luhang kumakalat
sa pusod ng gabing di makatulog sa hapdi
ng inaasinang sugat sa puso sa bawat sandali.

Paalam sa Bukas

Nakatuntong ka sa ulap ngayon
matapos tabasin ang mga pangarap
na hinabi ko para sa ating dalawa:
sa aking pagtalikod
kay lulutong ng iyong halakhak
sa aking pagharap
maamong tupang umiiyak.

Pero sino ang nililibak mo
kundi ang sariling
paalam sa bukas?

Kung dinama mo lamang

Maybe we could make it all rightWe could make it better sometimeMaybe we could make it happen babyWe could keep tryingbut things will never changeSo I don't look backStill I'm dying with every step I takeBut I don't look backJust a little, little bit betterGood enough to waste some timeTell me would it make you happy babyWe could keep tryingbut things will never changeSo I don't look backStill I'm dying with every step I takeBut I don't look backWe could keep tryingbut things will never changeSo I don't look backStill I'm dying with every step I takeBut I don't look backAnd it hurts with every heartbeatAnd it hurts with every heartbeatAnd it hurts with every heartbeatIt hurts with every heartbeatThe Love Poems of Ariel Valerio

Hindi na ako muling iibig

Hindi na ako muling iibig
dahil naihandog ko na sa iyo
ang magpakailanman.
Hindi na muli pang iibig
maliban sa sansaglit na pagpikit
habang nababanat ang mga litid
sa pagtilamsik ng punlay.
Hanggang doon na lang.
Binaon mo nang lahat
sa iyong paglisan
ang pag-ibig na dalisay.

Pantas ng Puso

Sa aking nabigong anghel



Sadya sigurong hindi magkatiyap
ang ating mga palad
tulad ng pintong hindi mailapat
kahit gabuhok lang ang agwat
sa hamba.

Anong pag-ibig ang makapagbibigkis
sa magsintang may sarisariling daigdig?

Minahal kita sa abot ng kaya --
batid kong gayon ka rin --
ngunit nasa magkabilang dulo tayo
ng iisang makitid na tulay
namamaybay ako patungong timog
habang tinatahak mo ang hilaga.

Anong pag-ibig ang makapagbibigkis
sa magsintang may sarisariling daigdig?

Hindi sapat ang pulot-pukyutang
bumabalong sa ating mga labi
o ang dampi ng mga sampagita
sa mga katawang nagkikiskis
o maging ang pagliyad ng balakang
habang nakalutang sa langit
upang mabatid natin kapwa
ang pag-ibig.

Anong pag-ibig ang makapagbibigkis
sa magsintang may sarisariling daigdig?

Walang maitutugon
maging mga pantas ng puso
maliban sa palatak at iling.