Hi. This is the qmail-send program at yahoo.com.I'm afraid I wasn't able to deliver your message to the following addresses.This is a permanent error; I've given up. Sorry it didn't work out.
-- Yahoo Autobot
Ikinalulungkot kong hindi nagtagpo
ang mga alon sa ating mga puso.
Showing posts with label tula. Show all posts
Showing posts with label tula. Show all posts
Thursday, November 8, 2007
Wednesday, November 7, 2007
Ang mga Barya ni Emily Padilla
Ihinatid sa aming tarangkahan isang umaga ng Sabado ang apat na pirasong lilibuhing masinop na nakakubli sa loob ng humahalimuyak na sobre mula sa kaklase noong hayskul na tanyag na ngayong abogada at negosyante ng mga alahas sa probinsiya.
Pagkaalis ng naghatid -- isang dati ring kaklase mula pa noong elementarya na naging hipag ng nagpadala -- na hindi na nakuhang bumaba sa van dahil nagmamaneho pa habang kinukulit ng bunsong anak, dumating naman ang text na humihingi ng paumanhin sa kaunting halagang naimbag sa panahon ng aking kagipitan.
Habang minamasdan ang apat na pirasong papel na lumatag sa aking mga palad, namasa ang aking mga mata at tahimik na dumaloy ang luha hanggang mabasa pati ang kuwelyo ng suot kong kamisetang puti.
Sa tatlong dekada ng aming pagkakakilala, hindi ako tumanong minsan man sa kanila sukdulang lakarin balikan mula kasera hanggang eskuwela para matapos ang kurso sa Diliman.
Subalit nang Sabadong iyong nakabingit ang buhay ng sariling ina sa ospital at nasimot na hanggang sensilyo sa bulsa, ipinagparaya ko na ang anumang pagmamalaking natitira sa aking dibdib upang makatawid siya sa disgrasya.
Sa aking paghalik sa lupa, doon ko nakita ang aking pinag-ugatan at ang bukal ng pagmamahal mula sa mga kababatang kay tagal kong ipinagkait sa sarili.
Pagkaalis ng naghatid -- isang dati ring kaklase mula pa noong elementarya na naging hipag ng nagpadala -- na hindi na nakuhang bumaba sa van dahil nagmamaneho pa habang kinukulit ng bunsong anak, dumating naman ang text na humihingi ng paumanhin sa kaunting halagang naimbag sa panahon ng aking kagipitan.
Habang minamasdan ang apat na pirasong papel na lumatag sa aking mga palad, namasa ang aking mga mata at tahimik na dumaloy ang luha hanggang mabasa pati ang kuwelyo ng suot kong kamisetang puti.
Sa tatlong dekada ng aming pagkakakilala, hindi ako tumanong minsan man sa kanila sukdulang lakarin balikan mula kasera hanggang eskuwela para matapos ang kurso sa Diliman.
Subalit nang Sabadong iyong nakabingit ang buhay ng sariling ina sa ospital at nasimot na hanggang sensilyo sa bulsa, ipinagparaya ko na ang anumang pagmamalaking natitira sa aking dibdib upang makatawid siya sa disgrasya.
Sa aking paghalik sa lupa, doon ko nakita ang aking pinag-ugatan at ang bukal ng pagmamahal mula sa mga kababatang kay tagal kong ipinagkait sa sarili.
Tuesday, November 6, 2007
Sapat na iyon sa akin
Mahal ko:
Sapat na sa aking nasaling mo ang aking damdamin sa minsan nating pagniniig.
Hindi naman natin ito kailangang ulit-ulitin, tila mga hibang na ipinaghahampasan ang mga aligagang katawang-lupa sa apat na panig ng silid, upang matuklasan ang bukal ng hiwagang nagpapasarap sa bawat pagtatalik.
Wala sa pagpusitsit ng sariwang punlay ang mga himaymay ng pag-ibig. Wala sa bawat haplos ng sutlang palad mong apoy na dumarang sa aking balat hanggang matupok natin ang yutang pintig ng mga sandali. Wala sa pilantik ng mga titig habang magkadikit ang ating mga mukha at malapit nang maglapat ang nagbabagang mga labi.
Hindi ko natagpuan ang hiwaga sa mga larawan ng pag-ibig na ito maliban sa mga titis na nilipad ng hangin sa kawalan.
Tulad mo rin marahil, hindi ko pa rin natatagpuan ang hiwaga ng pag-ibig.
Subalit tiyak akong hindi ito nakapinid sa silid ng ating mga nasa.
Kung saan man ito matatagpuan, hinihiling kong palayain muna natin ang isa't isa upang patuloy na maglakbay sa napakaikling buhay upang tuklasin ang hiwaga ng pagmamahal.
Sapat na sa aking minsang tayong nagsiping.
Ako
Sapat na sa aking nasaling mo ang aking damdamin sa minsan nating pagniniig.
Hindi naman natin ito kailangang ulit-ulitin, tila mga hibang na ipinaghahampasan ang mga aligagang katawang-lupa sa apat na panig ng silid, upang matuklasan ang bukal ng hiwagang nagpapasarap sa bawat pagtatalik.
Wala sa pagpusitsit ng sariwang punlay ang mga himaymay ng pag-ibig. Wala sa bawat haplos ng sutlang palad mong apoy na dumarang sa aking balat hanggang matupok natin ang yutang pintig ng mga sandali. Wala sa pilantik ng mga titig habang magkadikit ang ating mga mukha at malapit nang maglapat ang nagbabagang mga labi.
Hindi ko natagpuan ang hiwaga sa mga larawan ng pag-ibig na ito maliban sa mga titis na nilipad ng hangin sa kawalan.
Tulad mo rin marahil, hindi ko pa rin natatagpuan ang hiwaga ng pag-ibig.
Subalit tiyak akong hindi ito nakapinid sa silid ng ating mga nasa.
Kung saan man ito matatagpuan, hinihiling kong palayain muna natin ang isa't isa upang patuloy na maglakbay sa napakaikling buhay upang tuklasin ang hiwaga ng pagmamahal.
Sapat na sa aking minsang tayong nagsiping.
Ako
Monday, October 29, 2007
Kung Tulad Lang Sana ng Hard Disk
Memorya:
mga bahagi ng buhay
na ikiniskis sa malinis na hard disk
hanggang magdikit-dikit ang files
at idefrag, bawasan, ireformat.
Kung ganito lang sana kadali
magbura ng mga gunita
hindi ko na ipaghahampasan pa
sa apat na sulok ng silid
ang sariling ulong punong-puno
ng iyong tinig ng tinapos na pag-ibig.
Kung tulad lang sana ng hard disk
ang aking dibdib, kaya ko nang magmahal
sanlibo mong ulit matapos maalis
ang nakazip mong mga halik upang malimutan
ang lahat ng sakit.
mga bahagi ng buhay
na ikiniskis sa malinis na hard disk
hanggang magdikit-dikit ang files
at idefrag, bawasan, ireformat.
Kung ganito lang sana kadali
magbura ng mga gunita
hindi ko na ipaghahampasan pa
sa apat na sulok ng silid
ang sariling ulong punong-puno
ng iyong tinig ng tinapos na pag-ibig.
Kung tulad lang sana ng hard disk
ang aking dibdib, kaya ko nang magmahal
sanlibo mong ulit matapos maalis
ang nakazip mong mga halik upang malimutan
ang lahat ng sakit.
Saturday, October 27, 2007
Karnabal ng mga Karibal
Buhol-buhol ang mga relasyon
parang butil ng sampung rosaryong
nabalibid sa leeg ng rebulto
hanggang di na makita ang puno't dulo
ng bawat abaginoongmaria at misteryo:
dating kalaguyo ni Jose si Almira
pero kinakasama ngayon ni Jose si Pepe
at dating kasintahan ni Pepe si Almira
habang dumadalaw-dalaw siya kay Perla
samantalang dating kagustuhan ni Perla
si Jose na kalaguyo dati ni Almira.
Kung nahihilo ka sa hilera
ng mga pangala't katawagan
tumawa na lang nang tumawa
sa piling ng sariling mahal.
parang butil ng sampung rosaryong
nabalibid sa leeg ng rebulto
hanggang di na makita ang puno't dulo
ng bawat abaginoongmaria at misteryo:
dating kalaguyo ni Jose si Almira
pero kinakasama ngayon ni Jose si Pepe
at dating kasintahan ni Pepe si Almira
habang dumadalaw-dalaw siya kay Perla
samantalang dating kagustuhan ni Perla
si Jose na kalaguyo dati ni Almira.
Kung nahihilo ka sa hilera
ng mga pangala't katawagan
tumawa na lang nang tumawa
sa piling ng sariling mahal.
Saturday, October 20, 2007
Hindi na natutulog ang mga gabi
Hindi na natutulog
ang mga gabi.
Dito sa baybay,
walang humpay ang hampas
ng mga alon sa batuhan.
Ayaw pumikit ng mga bituin
at mulagat lagi ang buwan
habang minamasdan ang marahang
paglubog ng iyong larawan.
Nakabibingi ang koro ng mga kuliglig
na sumasalit-salit sa pagaspas ng hangin
at lagaslas ng mga bula sa aking talampakang
nakalawlaw sa gilid ng isang bangka
habang naghahalikan ang tubig at buwan
sa malayong panginoring kinaiingitan
ng mga mata kong kukurap-kurap na lang
sa paghihintay lunukin ng dagat
ang iyong larawan.
Sa katahimikan, biglang lulutang
ang tinig mong tumatawag
sa aking pangalan, humahagikgik
na pinapahid ng dila
ang mga alaala.
Ngunit lulubog-lilitaw sa tubig-alat
ang kislap ng iyong mga matang
ayaw tumigil nang pagkutitap sa dilim,
ang mga labi mong posporong
umiigkas sa kilapsaw ng mga alon,
ang iyong mga daliring nanunurot
sa aking dibdib. Oo, kasalanan ko
ang umibig nang walang iniwan para sa sarili
maliban sa bakas ng iyong mga halik
sa aking pisngi, sa aking leeg, sa aking dibdib
maliban sa ilang hibla ng buhok na nalagas
at ihinatid ng hangin sa aking mga palad
maliban sa malalalim na gasgas sa aking gunitang
hindi kayang tangayin ng alon sa pampang
hindi kayang lunurin ng uliuli sa dagat
hindi kayang ilibing ng mga luhang kumakalat
sa pusod ng gabing di makatulog sa hapdi
ng inaasinang sugat sa puso sa bawat sandali.
ang mga gabi.
Dito sa baybay,
walang humpay ang hampas
ng mga alon sa batuhan.
Ayaw pumikit ng mga bituin
at mulagat lagi ang buwan
habang minamasdan ang marahang
paglubog ng iyong larawan.
Nakabibingi ang koro ng mga kuliglig
na sumasalit-salit sa pagaspas ng hangin
at lagaslas ng mga bula sa aking talampakang
nakalawlaw sa gilid ng isang bangka
habang naghahalikan ang tubig at buwan
sa malayong panginoring kinaiingitan
ng mga mata kong kukurap-kurap na lang
sa paghihintay lunukin ng dagat
ang iyong larawan.
Sa katahimikan, biglang lulutang
ang tinig mong tumatawag
sa aking pangalan, humahagikgik
na pinapahid ng dila
ang mga alaala.
Ngunit lulubog-lilitaw sa tubig-alat
ang kislap ng iyong mga matang
ayaw tumigil nang pagkutitap sa dilim,
ang mga labi mong posporong
umiigkas sa kilapsaw ng mga alon,
ang iyong mga daliring nanunurot
sa aking dibdib. Oo, kasalanan ko
ang umibig nang walang iniwan para sa sarili
maliban sa bakas ng iyong mga halik
sa aking pisngi, sa aking leeg, sa aking dibdib
maliban sa ilang hibla ng buhok na nalagas
at ihinatid ng hangin sa aking mga palad
maliban sa malalalim na gasgas sa aking gunitang
hindi kayang tangayin ng alon sa pampang
hindi kayang lunurin ng uliuli sa dagat
hindi kayang ilibing ng mga luhang kumakalat
sa pusod ng gabing di makatulog sa hapdi
ng inaasinang sugat sa puso sa bawat sandali.
Friday, October 19, 2007
Paalam sa Bukas
Nakatuntong ka sa ulap ngayon
matapos tabasin ang mga pangarap
na hinabi ko para sa ating dalawa:
sa aking pagtalikod
kay lulutong ng iyong halakhak
sa aking pagharap
maamong tupang umiiyak.
Pero sino ang nililibak mo
kundi ang sariling
paalam sa bukas?
matapos tabasin ang mga pangarap
na hinabi ko para sa ating dalawa:
sa aking pagtalikod
kay lulutong ng iyong halakhak
sa aking pagharap
maamong tupang umiiyak.
Pero sino ang nililibak mo
kundi ang sariling
paalam sa bukas?
Tuesday, October 16, 2007
Hindi na ako muling iibig
Hindi na ako muling iibig
dahil naihandog ko na sa iyo
ang magpakailanman.
Hindi na muli pang iibig
maliban sa sansaglit na pagpikit
habang nababanat ang mga litid
sa pagtilamsik ng punlay.
Hanggang doon na lang.
Binaon mo nang lahat
sa iyong paglisan
ang pag-ibig na dalisay.
dahil naihandog ko na sa iyo
ang magpakailanman.
Hindi na muli pang iibig
maliban sa sansaglit na pagpikit
habang nababanat ang mga litid
sa pagtilamsik ng punlay.
Hanggang doon na lang.
Binaon mo nang lahat
sa iyong paglisan
ang pag-ibig na dalisay.
Pantas ng Puso
Sa aking nabigong anghel
Sadya sigurong hindi magkatiyap
ang ating mga palad
tulad ng pintong hindi mailapat
kahit gabuhok lang ang agwat
sa hamba.
Anong pag-ibig ang makapagbibigkis
sa magsintang may sarisariling daigdig?
Minahal kita sa abot ng kaya --
batid kong gayon ka rin --
ngunit nasa magkabilang dulo tayo
ng iisang makitid na tulay
namamaybay ako patungong timog
habang tinatahak mo ang hilaga.
Anong pag-ibig ang makapagbibigkis
sa magsintang may sarisariling daigdig?
Hindi sapat ang pulot-pukyutang
bumabalong sa ating mga labi
o ang dampi ng mga sampagita
sa mga katawang nagkikiskis
o maging ang pagliyad ng balakang
habang nakalutang sa langit
upang mabatid natin kapwa
ang pag-ibig.
Anong pag-ibig ang makapagbibigkis
sa magsintang may sarisariling daigdig?
Walang maitutugon
maging mga pantas ng puso
maliban sa palatak at iling.
Sadya sigurong hindi magkatiyap
ang ating mga palad
tulad ng pintong hindi mailapat
kahit gabuhok lang ang agwat
sa hamba.
Anong pag-ibig ang makapagbibigkis
sa magsintang may sarisariling daigdig?
Minahal kita sa abot ng kaya --
batid kong gayon ka rin --
ngunit nasa magkabilang dulo tayo
ng iisang makitid na tulay
namamaybay ako patungong timog
habang tinatahak mo ang hilaga.
Anong pag-ibig ang makapagbibigkis
sa magsintang may sarisariling daigdig?
Hindi sapat ang pulot-pukyutang
bumabalong sa ating mga labi
o ang dampi ng mga sampagita
sa mga katawang nagkikiskis
o maging ang pagliyad ng balakang
habang nakalutang sa langit
upang mabatid natin kapwa
ang pag-ibig.
Anong pag-ibig ang makapagbibigkis
sa magsintang may sarisariling daigdig?
Walang maitutugon
maging mga pantas ng puso
maliban sa palatak at iling.
Salamat sa iyong pagdating
Kay LA na isinugo ng kanyang budhi
May mga kamay na nagtulak sa iyo
upang tiklupin ang mga pakpak
at saluhin ako sa aking paglagpak
ngayong gabi, habang sugatan
ang sarili mong dibdib,
hinagkan mo ang aking diwa
at ipinamasid
kung paanong pinitpit ng pag-ibig
ang iyong mga bagwis hanggang mapiit
at di na naisin pang gumising
ngunit nariyan ka, matikas na nakatindig
sa gitna ng lahat na pasakit
at ginising akong hingalo sa dilim.
Sana'y manatili ka lagi sa aking piling.
Sana'y hindi ka lamang isang panaginip.
May mga kamay na nagtulak sa iyo
upang tiklupin ang mga pakpak
at saluhin ako sa aking paglagpak
ngayong gabi, habang sugatan
ang sarili mong dibdib,
hinagkan mo ang aking diwa
at ipinamasid
kung paanong pinitpit ng pag-ibig
ang iyong mga bagwis hanggang mapiit
at di na naisin pang gumising
ngunit nariyan ka, matikas na nakatindig
sa gitna ng lahat na pasakit
at ginising akong hingalo sa dilim.
Sana'y manatili ka lagi sa aking piling.
Sana'y hindi ka lamang isang panaginip.
Monday, October 15, 2007
Walang batas ang pag-ibig
Walang batas ang pag-ibig --
liberte, equalite, fraternite
of the people, for the people, by the people
mula sa masa, tungo sa masa --
kundi ang batas
ng nahuhulog na tuyong dahon sa sanga
marahang idinuduyan ng hangin pababa
habang nagwiwisik ng ambon ang umaga
at banayad ang araw sa kulimlim na himpapawid
humahalik sa sariwang singaw ng lupa
o ang batas
ng bukadkad na rosas
na maluluoy din bukas
upang isuko sa grabidad
ang gandang busilak
o ang batas
ng ating mga luhang
kristal na gumuguhit sa pisngi
habang tahimik na magkahinang
ang mga labing ayaw nang magpaalaman
sapagkat bangin ang nasa likuran:
ang mga kahapon nating awayan --
at kumunoy naman ang nasa harapan:
bukas na hitik ng walang hanggang tampuhan.
Kaya dalisayin natin
ang sansaglit na ito
tulad ng magpakailanman,
idambana sa ating mga balat
itarak sa mga puso
ihagkis sa mga kaluluwang salat
sa inuumit na pagmamahal,
dalisayin ng mga luhang
magpapatigas sa naghinang
nating mga labi.
liberte, equalite, fraternite
of the people, for the people, by the people
mula sa masa, tungo sa masa --
kundi ang batas
ng nahuhulog na tuyong dahon sa sanga
marahang idinuduyan ng hangin pababa
habang nagwiwisik ng ambon ang umaga
at banayad ang araw sa kulimlim na himpapawid
humahalik sa sariwang singaw ng lupa
o ang batas
ng bukadkad na rosas
na maluluoy din bukas
upang isuko sa grabidad
ang gandang busilak
o ang batas
ng ating mga luhang
kristal na gumuguhit sa pisngi
habang tahimik na magkahinang
ang mga labing ayaw nang magpaalaman
sapagkat bangin ang nasa likuran:
ang mga kahapon nating awayan --
at kumunoy naman ang nasa harapan:
bukas na hitik ng walang hanggang tampuhan.
Kaya dalisayin natin
ang sansaglit na ito
tulad ng magpakailanman,
idambana sa ating mga balat
itarak sa mga puso
ihagkis sa mga kaluluwang salat
sa inuumit na pagmamahal,
dalisayin ng mga luhang
magpapatigas sa naghinang
nating mga labi.
Sunday, October 14, 2007
Ang ganitong paggising
Nagising akong nakayakap ka sa akin
ngunit wala ka sa aking tabi
maliban sa halimuyak ng Estee
at bakas ng iyong mga daliri
sa aking dibdib sa nagdaang gabi.
Nakatulog akong wala ka sa aking piling,
pagdilat ng mata'y nariyan kang nakangiti
tulad ng mga araw at gabing
dumarating at naglalaho nang walang pasabi
ngunit nariyan lang sa mga singit-singit
ng panaginip at paggising
ang liwanag at dilim.
Kay hirap mahalin ng isang talang
lagi na lang titingalain ng hinagap:
narito pero wala, laging wala.
ngunit wala ka sa aking tabi
maliban sa halimuyak ng Estee
at bakas ng iyong mga daliri
sa aking dibdib sa nagdaang gabi.
Nakatulog akong wala ka sa aking piling,
pagdilat ng mata'y nariyan kang nakangiti
tulad ng mga araw at gabing
dumarating at naglalaho nang walang pasabi
ngunit nariyan lang sa mga singit-singit
ng panaginip at paggising
ang liwanag at dilim.
Kay hirap mahalin ng isang talang
lagi na lang titingalain ng hinagap:
narito pero wala, laging wala.
Sa mga sangandaan ng muhi at pag-ibig
Nakamamanhid
ang laging pagtugpa
sa mga sangandaan
ng muhi at pag-ibig,
parang sinisiklot ng mga higanteng alon
ang aking dibdib, minsang malunod
minsang magpatangay sa agos
minsang sumugba, minsang umayon
hanggang tangayin ng tubig
parang layak sa pampang
ang pusong nakatiwangwang
sa talisik na araw.
ang laging pagtugpa
sa mga sangandaan
ng muhi at pag-ibig,
parang sinisiklot ng mga higanteng alon
ang aking dibdib, minsang malunod
minsang magpatangay sa agos
minsang sumugba, minsang umayon
hanggang tangayin ng tubig
parang layak sa pampang
ang pusong nakatiwangwang
sa talisik na araw.
Tuesday, October 9, 2007
Ngayong Gabi
Ngayong gabi
ihahabi kita ng pag-ibig
mula sa mga pigtal na petal
ng puting-puting champaca.
Kakatasin ko ang iba upang humalimuyak
tulad ng singaw ng iyong balat sa kasukdulan;
kukuyumin ko sa lukong ng mga palad
ang iba pang ibubudbod sa iyong paanan;
isasaboy sa hangin ang natira upang
unti-unting higupin din ng sariwang lupa.
Kasama mo ako sa huling paglalakbay.
ihahabi kita ng pag-ibig
mula sa mga pigtal na petal
ng puting-puting champaca.
Kakatasin ko ang iba upang humalimuyak
tulad ng singaw ng iyong balat sa kasukdulan;
kukuyumin ko sa lukong ng mga palad
ang iba pang ibubudbod sa iyong paanan;
isasaboy sa hangin ang natira upang
unti-unting higupin din ng sariwang lupa.
Kasama mo ako sa huling paglalakbay.
Monday, October 8, 2007
Anekdota
1. Payo ng isang kaibigan
"Mag-iingat ka sa kanila,"
payo ng isang kaibigan
inginunguso ang kabataang
pagdaka'y nilapitan niya
at hinagod-hagod
ng hinlalato ang gulugod
mula buntot hanggang batok
sabay kawit ng akbay
palayo.
2. Huwag makisukob
Sila na ngayon.
Pero pinag-iingat pa rin niya ako.
Oo, mag-iingat ako
sa bangis ng kamandag mo.
"Mag-iingat ka sa kanila,"
payo ng isang kaibigan
inginunguso ang kabataang
pagdaka'y nilapitan niya
at hinagod-hagod
ng hinlalato ang gulugod
mula buntot hanggang batok
sabay kawit ng akbay
palayo.
2. Huwag makisukob
Sila na ngayon.
Pero pinag-iingat pa rin niya ako.
Oo, mag-iingat ako
sa bangis ng kamandag mo.
Saturday, October 6, 2007
Kung hindi sapat
We may love completely
without completely understanding love
-- A River Runs Through It
Ihinain ko sa hapag
lahat ng panaginip ko't pangarap
para sa iyo, para sa akin
para sa atin.
Ngumiti ka lang
tumayo at lumakad
papunta sa pintuan.
Tumakip ang aking magkabilang palad
sa pawisa't nanlalamig kong mukha,
sinisilip sa mga siwang ng daliri
ang nag-aatubili mong mga labi
ngunit hinawi lamang ng nakiraang hangin
ang mga ligaw na hibla ng iyong buhok
na nakikipaglampungan sa dapithapon:
ako na lang sana
ang hiwa ng liwanag
na humahaplos-haplos
sa iyong batok.
Ihinandog ko na ang lahat.
Patawad kung hindi ako sapat.
without completely understanding love
-- A River Runs Through It
Ihinain ko sa hapag
lahat ng panaginip ko't pangarap
para sa iyo, para sa akin
para sa atin.
Ngumiti ka lang
tumayo at lumakad
papunta sa pintuan.
Tumakip ang aking magkabilang palad
sa pawisa't nanlalamig kong mukha,
sinisilip sa mga siwang ng daliri
ang nag-aatubili mong mga labi
ngunit hinawi lamang ng nakiraang hangin
ang mga ligaw na hibla ng iyong buhok
na nakikipaglampungan sa dapithapon:
ako na lang sana
ang hiwa ng liwanag
na humahaplos-haplos
sa iyong batok.
Ihinandog ko na ang lahat.
Patawad kung hindi ako sapat.
Bakal na Puso
Mahapdi
ang paglabas-pasok
ng mga gunita
parang lagaring
unti-unting ngumangatngat
sa bakal na bilangguan
ng aking puso
sa gabing itong
sininop ko na lahat
ng iyong ngiti
at pinalaya sa hangin.
ang paglabas-pasok
ng mga gunita
parang lagaring
unti-unting ngumangatngat
sa bakal na bilangguan
ng aking puso
sa gabing itong
sininop ko na lahat
ng iyong ngiti
at pinalaya sa hangin.
Sakong
Sumasakit
ang aking puson
tuwing masisilip
ang rosas mong sakong
di ko alam kung bakit
naiisip kong nakatikwas
ang mga ito sa hangin
kuyom ng magkabila
kong palad habang
maalinsangan
ang gabi.
ang aking puson
tuwing masisilip
ang rosas mong sakong
di ko alam kung bakit
naiisip kong nakatikwas
ang mga ito sa hangin
kuyom ng magkabila
kong palad habang
maalinsangan
ang gabi.
Sakaling gumibik
Sakaling gumibik
ang pag-ibig sa iyong dibdib
sana'y maisip mo ring
tiwangwang ang aking mga bisig
na pinangalay ng paghihintay
sa iyong pagdating na pinatagal
ng agam-agam at alinlangan
sa tunay kong adhika:
kasawian mo'y akin ding kasawian
kaligayahan mo'y aking kaligayahan.
ang pag-ibig sa iyong dibdib
sana'y maisip mo ring
tiwangwang ang aking mga bisig
na pinangalay ng paghihintay
sa iyong pagdating na pinatagal
ng agam-agam at alinlangan
sa tunay kong adhika:
kasawian mo'y akin ding kasawian
kaligayahan mo'y aking kaligayahan.
Sa isang lugar at panahong pareho tayong masaya
Hihintayin kita.
Tulad ng pagyuko
ng mga talahib sa tag-araw
o pagsisid ng mga bulig
at hito sa ilalim ng putik
kapag tigang ang parang
at nagbibitak-bitak
ang mga pinitak.
Hihintayin kitang magising
mula sa mahabang pag-idlip
habang humihilikhilik ang hangin
sa iyong antuking paligid.
Baka sakaling
ihatid ka sa akin
ng tag-ulan.
Tulad ng pagyuko
ng mga talahib sa tag-araw
o pagsisid ng mga bulig
at hito sa ilalim ng putik
kapag tigang ang parang
at nagbibitak-bitak
ang mga pinitak.
Hihintayin kitang magising
mula sa mahabang pag-idlip
habang humihilikhilik ang hangin
sa iyong antuking paligid.
Baka sakaling
ihatid ka sa akin
ng tag-ulan.
Subscribe to:
Comments (Atom)